سؤال چطور ممكنست در اينفرض حكم بوجوب اعطاء مهر به ولىّ نمود در حالى كه مرد از استمتاع بردن ممنوع مىباشد و نميتواند در قبال مهرى كه مىدهد از عوض آن حظّ و بهره ببرد ؟ جواب عدم جواز قبض عوض از ناحيه اقدام خود زوج آمده چه آنكه با علم به مشخصات صغيره و اينكه وى قابل وطى نيست عقد را بر او خواند و راضى شد كه مهر را حالا به ولىّ وى پرداخته بدون اينكه فعلا بتواند از زن بهره‌اى ببرد پس خود به قبض معوض يعنى استمتاع در زمان بعد و متأخر راضى بوده و بر آن اقدام كرده است از اينرو قاعده اقدام مقتضى استكه چنين حكمى در حقّش جعل گردد و اين حكم البته بر خلاف حكم نفقه مىباشد به اين معنا كه در فرض مزبور اگرچه گفتيم مهر بر زوج فعلا واجب است ولى تا زمانى كه صغيره براى عمل نزديكى قابليّت پيدا نكرده نفقه‌اش بر شوهر واجب نيست و ولى حق مطالبه آن را ندارد زيرا سبب وجوب نفقه تمكين تام بوده بطوريكه شوهر از وطى و لوازم آن بدون مانع باشد و چون در مورد فرض اين امر ممكن نمىباشد و تمكينن منتفى است در نتيجه وجوب نفقه نيز منتفى بايد باشد . سپس مرحوم شارح مىفرماين : البته احتمال ديگر آنست كه در فرض مزبور بگوئيم تسليم مهر نيز